Als geboren worden pijn doet - Happybabycoach

Als geboren worden pijn doet

Wanneer we over de geboorte spreken, is het opvallend hoe deze gebeurtenis meestal wordt bekeken vanuit het standpunt van de moeder, de vader of de zorgverlener. Hoe de baby dit beleefde, is iets waar ​meestal minder ​bij wordt stilgestaan. Toch wordt steeds duidelijker dat ​dit gebeuren een diepe emotionele en fysieke impact kan nalaten​.

More...

​​De geboorte​

Bij de geboorte staat een baby voor een eerste grote uitdaging: hij moet z’n ​vertrouwde plekje verlaten en zich een weg banen doorheen een nauw geboortekanaal... een ware beproeving! ​ ​​​​​​Door sterke contracties wordt hij tegen de baarmoederhals ​aan gedrukt. Hij moet z'n hoofdje ​perfect ​positioneren om in het benige bekken van z'n moeder ​te passen​. ​Vervolgens ​moet hij een spildraai maken ​​in een ruimte die ​maar nét ​groot genoeg ​is voor dit moeilijke manoeuver, terwijl aanzwellende oerkrachten steeds harder op hem inwerken​. Zijn lichaam wordt ​fors samengedrukt en zijn hoofdje verandert meerdere keren van vorm, ​wanneer de schedelbotjes lichtjes over elkaar heen schuiven.

geboorte en de schedel

​3D reconstructie van locatie van de schedelbeenderen van een baby voor ( A, C en E) en tijdens de bevalling ​© Ami et al., 2019/PLOS One

​Dit alles heeft z'n nut!

​Als het geboorteproces natuurlijk en ongestoord kan plaatsvinden, ​​zien we dat een keten van fysiologische reacties elkaar ​in logische opbouw ​opvolgen. ​​Hormonen zoals prostaglandinen, oxytocine, endorfinen en adrenaline die​ op het juiste moment worden vrijgegeven, ​doen precies wat nodig is om moeder en kind door dit proces heen te loodsen​. Hoe meer de vrouw in overgave kan gaan, hoe meer de oerkracht ​in haar het overneemt.
​D​e ‘moulding’ die het kindje in het geboortekanaal ondergaat, ​tesamen met de hormonale cocktail die wordt vrijgezet, werken als katalysator op alle lichaamssystemen van het kind. Ze geven een ​boost aan zijn ademhaling, bloedcirculatie, spijsvertering​ en immuniteit.

​Met andere woorden: hoe uitdagend ook, dit ​prachtige proces heeft absoluut zijn nut en is iets waar zowel ​moeder als kind perfect in staat toe zijn. ​

​​Moeilijkheden en complicaties

​Natuurlijk is niet elke geboorte even evident. Factoren zoals vroeggeboorte, navelstrengomwikkeling, ​liggingsafwijkingen of moeilijke spildraai kunnen het geboorteproces flink bemoeilijken. In sommige omstandigheden moeten hulpmiddelen worden aangewend zoals een zuiger​ of verlostang, of moet een keizersnede worden toegepast. ​Zo’n geboorte is niet ​enkel voor de moeder, maar ​in het bijzonder ​voor de boorling ​erg ingrijpend. In vele culturen wordt de impact hiervan erkend en wordt hier​rond gewerkt om ​het geboorteproces te integreren. In onze Westerse cultuur is dit veel minder bekend. ​

​​Onze huidige bevallingscultuur

​​​Daarnaast ​wordt in onze huidige bevallingscultuur ​​​vaak weinig ruimte ​geboden om het natuurlijk geboorteproces spontaan en ongestoord te laten plaatsvinden. In ​​​nog teveel ziekenhuizen (gelukkig zijn er andere!) wordt een barende vrouw als een zieke ​behandeld: ze wordt op de rug gelegd - per definitie geen ideale positie om te bevallen - wordt gemonitord, ondergaat ​standaardcontroles, touché’s en allerhande interventies om de pijn te stillen, de weeën te versterken of de geboorte te bespoedigen. In ​een klinische omgeving, waar personeel in- en uitloopt, is ​het bijzonder moeilijk voor de barende vrouw om tot zichzelf te komen en​ te vertrouwen op haar oerinstincten.

geboorte

​Kunstmatig​e verlossingen

​​Deze routineprocedures kunnen de arbeid zodanig verstoren, dat dit als een domino-effect gevolgen kan hebben op het hele verdere verloop van de bevalling: weeën die stilvallen, synthetische oxytocine die wordt toegediend, contracties die onnatuurlijk sterk doorkomen, minder afgifte van lichaamseigen hormonen, meer nood aan pijnstilling, hierdoor 'gedwongen’ ruglig, moeilijkere spildraai,... 
​Vanaf 10 cm. ontsluiting moet een vrouw vaak 'op commando' persen, los van enige persdrang, juiste ligging of goede indaling​. Als de uitdrijving niet wil vlotten en het kindje in nood komt, ​moet het ​letterlijk 'verlost ' worden door allerhande kunstgrepen. Er wordt dan krachtig op de buik geduwd, waarbij de baby ​doorheen de nauwe opening wordt geforceerd​.  Op z'n tere, kwetsbare hoofdje wordt een zuiger geplaatst. ​Uit alle macht wordt er getrokken. Soms schiet de zuiger los, tot meerdere malen toe... Een forse knip, verlostang of zelfs spoedkeizersnede zijn ​dan de enige uitweg.

geboorte via keizersnede


​Natuurlijk kunnen deze procedures levens redden. Het staat dan ook buiten alle kijf dat medisch ingrijpen noodzakelijk is als moeder en/of kind in gevaar zijn en we mogen absoluut dankbaar zijn dat ​ze bestaan, hoe ​​pijnlijk ook.

Maar is het niet bijzonder jammer als zulke heftige​ interventies moeten gebeuren als gevolg van onnodig ingrijpen of verstoren van een gezond, natuurlijk geboorteproces?

​Gevolgen

​Dergelijke ervaringen kunnen bijzonder traumatisch zijn voor moeder en kind en nog lang daarna impact hebben op hun verdere functioneren. De pijn en angst kunnen op bepaalde momenten zo verschrikkelijk en overweldigend zijn, dat moeder en/of kind ​dissociëren… ​Een onbestemd gevoel van een proces dat nooit echt afgewerkt is, kan nog heel lang blijven nazinderen. ​
Een baby is een ​uitermate sensitief en kwetsbaar wezentje, dat volledig in het nu leeft en cognitief totaal nog niet kan plaatsen wat er precies gebeurd is of waarom. Hij zal zich dit trauma ​dan ook niet bewust herinneren.... het ​blijft echter wel opgeslagen in het celgeheugen van zijn lichaam.

geboorte

Je baby wil niet 'lastig doen'...

Een baby die zulk trauma heeft meegemaakt, wil echt niet ‘lastig’ doen maar zal automatisch uiting geven van dit trauma in heel zijn lichaamstaal en gedrag. Deze baby’s huilen meestal veel en zijn vaak moeilijk ​troostbaar. Ze gaan op een bepaalde manier bewegen: ze overstrekken zich, leggen zich in een dwanghouding, gaan hoofdbonken of met hun hoofdje ergens tegenaan drukken,...
​Vaak lijkt zo'n baby heel erg 'klamperig' en kan hij onmogelijk worden neergelegd.
Maar ook het tegenovergestelde is mogelijk: een baby die veel slaapt of zich 'afsluit', die zich krijsend afwendt als hij aan de borst wordt gelegd of ​als je aan zijn hoofdje, nek of schouders komt. Een baby die compleet in paniek raakt wanneer je hem een truitje over het hoofd trekt, omdat ​dit herinneringen oproept aan de allesoverheersende angst en pijn van zijn geboorte.
Het is ontzettend belangrijk te begrijpen dat ook deze baby hunkert naar aanraking en lichaamscontact... alleen is dat nog nét te overweldigend om toe te laten.  

"Wat heeft hij toch?"

​Uit machteloosheid hun kindje niet getroost te krijgen, gaan ouders dan op zoek naar oplossingen. Jammer genoeg resulteert deze zoektocht vaak in het stoppen met borstvoeding (àls deze al tot gang is kunnen komen), het uitproberen van verschillende voedingen en indikkingsmiddelen of het opstarten van medicatie, zoals bijvoorbeeld zuurremmers,... De wezenlijke hulpvraag van de baby wordt hierdoor jammer genoeg niet echt beantwoord...  

Wat ​​​jij kan doen

​Als je nog voor de bevalling staat

Lieve mama, Ik weet dat dit een heftig artikel is, maar ik kan niet anders dan dit uiten. Als baby-osteopaat zie ik dagelijks de gevolgen van een traumatische geboorte. Ik kan daarom niet genoeg onderstrepen hoe belangrijk een goede begeleiding hierbij is. Ga daarom tijdens je zwangerschap al op zoek naar hulpverleners (vroedvrouw, doula,...) die je informeren over alle mogelijkheden omtrent bevallen en samen met jou naar de geboorte toeleven. Ze kunnen je ​helpen bij het opstellen van een geboorteplan.

Waar je ook bevalt, laat je enkel omringen door zorgverleners waarvan je voelt dat ze jou als vrouw centraal zetten, je helpen vertrouwen in je intuïtie en je geboorteplan respecteren. Alleen dàn kan jij in volle overgave gaan.

​Wat het universum voor je in petto heeft, heb​ je uiteraard niet in handen. Maar als je goed bent voorbereid en de juiste mensen rond je hebt, zal je weten dat je alle mogelijkheden hebt benut​ en zal het een stuk makkelijker worden om los te laten en te aanvaarden ​wat zich aandient.

De geboorte helen

Als de geboorte toch ​erg moeilijk was, neem dan alle tijd om dit proces te helen, zowel voor jezelf​ als voor je kindje.
Weet dat je baby je niet afwijst als ​hij zich ​afwendt of wanneer je hem niet getroost krijgt. ​Hij heeft het moeilijk en heeft je nu bijzonder nodig. Hem vasthouden en liefhebben​ ​betekent alles voor hem.

​Je baby heeft behoefte om dit trauma los te laten, het ​te ontladen en uit te huilen… Dit kan hij alleen maar in de liefdevolle nabijheid en geruststelling van jullie, zijn ouders. Geef ​je kindje de ruimte om deze gevoelens te uiten. Vertaal ​ze voor hem, ​geef woorden aan wat er gebeurde. Huil mee als je er behoefte aan hebt.  Adem mee met je baby. Laat samen los.
Minimaliseer het niet. ​Vertel hem dat je luistert. Dat je er bent voor hem. Dat hij nu veilig is, hier... dicht bij jou.

Je hoeft dit niet alleen te doen

Zit je nog met veel verdriet, angst, schuldgevoelens of andere belemmerende​ gevoelens na je bevalling of heeft je baby het nog bijzonder moeilijk, blijf er niet mee zitten. ​Ga op zoek naar een geboortewerker of emotioneel lichaamswerker​ (*) waarvan je weet dat deze vertrouwd is met het helen van geboortetrauma.  

(*) babytherapeut, osteopaat, ​PSYCH-K ®​-facilitator, bodymindworker, reflexintegratietherapeut, (kinder)psycholoog/ -psychotherapeut, vroedvrouw, doula,….



Anja Caers, osteopaat D.O.
Auteur van 'Happy Baby Wijzer'
Docente "Osteopathie bij baby's en kinderen" (Panta Rhei Osteopathie)

Pas bevallen?
​Nood aan concrete tips & handvatten?

​Dan is Happy Baby Wijzer zeker ​​wat voor jou! 
Deze online ​'babyhandleiding voor kersverse ​ouders' ​
zal jou een hoop twijfels en zoekwerk besparen!

  • ​Leer je baby's signalen begrijpen 
  • ​Zo help je je baby naar een gezond ritme !
  • ​Dit kan jij doen bij ongemakjes zoals reflux, krampjes, huilbuien, slaapproblemen, onrust,...


​Bibliografie

  • Baker, K. (2010). Midwives should support women to mobilize during labour. British Journal of Midwifery, 18(8), 492-497.
  • Busquet L. (2002). ‘Lostéopathie cränienne”, Editions Frison-Roche, ISBN 2-887671-394-2
  • Leboyer F. (1975). “Geboren worden zonder pijn”, Frederique Leboyer, uitg. Utrecht: Sprectrum, 1975, ISBN 90-6325-358-3
  • Odent M., Biemans H, Van Rees S. (1983) “Lichaamstaal van de geboorte”. Uitgeverij Bert Bakker, ISBN 90 6019 975 8
  • Peters,J., Segers, N., Denys, A. (2007-2008) “Gedirigeerd versus spontaan persen”. Bachelorproef voorgedragen tot het behalen van het diploma vroedvrouw
  • ​Uvnas M.B. (2007).” Oxytocine Factor: het hormoon van onthaasting, genezing en verbondenheid”. Nederlands | Paperback
  • Lowe, N. K. (2002). The nature of labor pain. Am J Obstet Gynecol, 186(5), 16-24.
    ​Veringa, I., & van Cranenburgh, B. (2010). Baringspijn is er niet voor niets. Medisch Contact, 1734-1737.
  • Sergueef N.  (2007). ‘Cranial Osteopathy for Infants, Children and Adolescents, a practica handbook’, Churcill Livingstone Elsevier, ISBN-13: 978-0-443-10352-0
  • Solther A.J. (1998). "De taal van huilen: positief omgaan met huilen en boosheid van baby's en kinderen tot 8 jaar". 6e druk. De Toorts.
  • Frymann V. M. (1966). "Relation of disturbances of craniosacral mechanisms to symptomatology of the newborn: study of 1,250 infants." The Journal of the American Osteopathic Association, 65:1059-1075.

    Interessante links
  • https://journals.plos.org/plosone/article?id=10.1371/journal.pone.0215721
  • https://birthpsychology.com/person/matthew-appleton

Anja Caers

Als osteopate begeleid ik ruim 20 jaar moeders en baby's bij kleine en grotere baby-probleempjes zoals spijsverteringsproblemen (reflux, darmkrampjes, borst/fles-voedingsproblemen, overgevoeligheden & allergieën) onrust en slaapproblemen. Daarnaast ben ik sinds 2006 docente aan de opleiding "Osteopathie bij baby's & kinderen' bij Panta Rhei, Nederland. Samen met mijn man, Patrick heb ik 3 dochters.

Click Here to Leave a Comment Below

Leave a Reply: